• تاریخ: اردیبهشت ۲, ۱۳۹۸-۲۲:۵۹
  • شناسه خبر: 73651

بانوان مینابی،صنعتگران هنر سه هزار ساله جاروبافی شرق هرمزگان

با توجه به رونق صنایع دستی در شهرستان میناب راه اندازی بازارچه صنایع دستی طبق وعده های مسئولان در این شهرستان هنوز مغفول واقع شده است. ...

به گزارش میناب جنوب،شهرستان میناب بعنوان قطب صنایع دستی جنوب کشور این روزها در پس عدم نهادینه شدن برخی هنرهای قدیمی با نسل جدید فاصله دارد و جوانان امروزی کمتر از هنرهای به جا مانده از روزگاران کهن این مرزوبوم استقبال می کنند.

صنعت جاروبافی با پیشینه تاریخی سه هزار ساله در بین بانوان مینابی اکنون با خشک سالی های اخیر در این شهرستان این هنر دستی ترویج چندانی نداشته و هنرجویان جوان و نسل جدید برای فراگیری این صنعت استقبال نمی کنند.

جاروی حصیری بعنوان یکی از هنرهای بومی و منطقه ای هرمزگان در رنگ و اندازه های متفاوت ساخته می شود، بافندگان این هنر زیبا زنان بومی هر منطقه تشکیل می دهند، در استان هرمزگان زنان مینابی در ساخت جارو حصیری رکوردار هستندچرا که در برخی از روستاهای میناب باغات سرسبز و نخل های فراوانی دیده می شود.

صنعت جاروبافی علیرغم اینکه امروزه کاربرد آن نسبت به گذشته بسیار کمتر شده  اما این محصول در صنایع دستی ساکنین حاشیه خلیج فارس از جایگاه ویژه ای برخوردار است.

بومیان این منطقه، برگهای نخل خرما را از هم جدا کرده و بعد از یک روز گذاشتن در زیر نور آفتاب بوسیله طناب های رنگی با قرار دادن سه برگ در کنار یکدیگر در اندازه های نیم متری که در گویش محلی” یک گَز” گفته می شود آنها را با بندهای رنگی نایلونی به یکدیگر  می بافند..

برگ درخت خرما که در گویش محلی به آن «پیش» می گویند در صنایع دستی هرمزگان نقش بسزایی دارد از پیش برای ساخت انواع صنایع دستی مثل ، حصیر، بادبزن”گوزن” تولک، پَری، سُپ،پُروِند و کُلاه نیز استفاده می شود.

قدیمی های میناب با خرید نخل های خرما علاوه بر برداشت محصول از کنده،برگ ،سیس،مورو نخل برای ساخت انواع صنایع دستی استفاده می کردند و از این طریق اقتصاد مقاومتی در روستاها نهادینه شده بود.

طریقه ساخت جارو بدین صورت است که برگ های نخل خرما از یکدیگر جدا کرده و در ابعاد ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر تهیه و با گذاشتن سه تا چهار روز در زیر آفتاب بصورت کاملا خشک شده با بندهای نایلونی با قرار دادن سه تکته در کنار یکدیگر بافته می شود.

جاروبافی با نخل خرما با ضخامت و مدت ماندگاری بالا همچون آلمهتری ،کلک سرخ،نر، خاروآزاری، مرداسنگ، هلیلی،هلوو، بجز نخل زرک که از ضخامت کمتری برخوردار است ساخته می شود اغلب بانوان مینابی روزهای پنجشنبه از گوشه و کنار شهرستان برای فروش این هنر دست بافت به پنجشنبه بازار میناب عرضه می کنند.

هنرمندان این صنعت تاریخی بیشتر زنان خانوار روستایی در شهرستان میناب هستند که برخی برای تامین معاش خود و فرزندانشان به دلیل مشکلات و برخی نیز بعنوان یک شغل به این صنعت نگاه می کنند.

هنر دست بافتی که مسئولان برای ترویج آن توجه چندانی ندارند و بیشتر بعنوان سوغات جنوب به آن نگاه می کنند علاوه بر داشتن کاربرد تزئینی به استان های کرمان، شیراز، جیرفت، بم و سایر شهرستان های کشور صادر می شود.

جاروبافی در اغلب روستاهای اطراف میناب رواج دارد اما در روستاهای، بهمنی ، شهوار و حکمی  و بلبلی رواج بیشتری دارد بطوری که بعنوان یک منبع تامین مخارج روستائیان بشمار می رود.

صنعت جاروبافی علیرغم طرفداران زیاد چنانچه نهادهای حمایتی در جهت رفع مشکلات هنرمندان صنعت جاروبافی اقدام نکنند این صنعت به فراموشی سپرده می شود؛ با توجه به رونق صنایع دستی در شهرستان میناب راه اندازی بازارچه صنایع دستی طبق وعده های مسئولان در این شهرستان هنوز مغفول واقع شده است.

انتهای پیام/

لینک کوتاه:

نام:

ایمیل:

نظر: